
Biogazownie rolnicze – wykorzystują odpady pochodzenia rolniczego, takie jak gnojowica, obornik, resztki upraw i produkty uboczne z przetwórstwa rolno-spożywczego. Przeważnie funkcjonują na terenach wiejskich. Oprócz produkcji energii, umożliwiają też zagospodarowanie odpadów rolniczych. Ze względu na dostępność surowców w Polsce to właśnie biogazownie rolnicze stanowią najliczniejszą grupę. Jest ich obecnie najwięcej, około 300–350 instalacji. Większość tych zakładów funkcjonuje na obszarach wiejskich i rolniczych, szczególnie w województwach takich jak wielkopolskie, podlaskie i lubelskie.
Biogazownie komunalne – Wykorzystują odpady komunalne, takie jak odpady kuchenne, bioodpady czy osady ściekowe. Biogazownie tego typu powstają głównie przy oczyszczalniach ścieków lub w specjalnych zakładach przetwarzania odpadów, aby efektywnie wykorzystywać miejskie strumienie odpadów organicznych. W Polsce istnieje ich obecnie około 40–50, głównie zlokalizowanych przy dużych oczyszczalniach ścieków w większych miastach, jak Warszawa, Kraków czy Poznań.
Biogazownie przemysłowe – Przetwarzają odpady pochodzące z przemysłu spożywczego, takie jak odpady mleczarskie, z rzeźni, browarów czy z produkcji alkoholu. Tego typu biogazownie często są połączone z zakładami przetwórczymi, gdzie na bieżąco zagospodarowują odpady produkcyjne, przyczyniając się do oszczędności energii w procesie produkcji. Jest ich znacznie mniej, około 20–30 instalacji, często w bezpośrednim sąsiedztwie dużych zakładów przetwórstwa żywnościowego, takich jak zakłady mleczarskie czy rzeźnie.
Biogazownie wysypiskowe – Zlokalizowane na wysypiskach odpadów i korzystają z metanu powstającego w wyniku rozkładu odpadów na składowiskach. Gaz ten jest zbierany za pomocą specjalnych systemów i kierowany do instalacji, gdzie może być przekształcony na energię. Dzięki temu możliwe jest ograniczenie emisji gazów cieplarnianych z wysypisk. W Polsce funkcjonuje obecnie około 15–20 biogazowni tego typu, głównie na większych składowiskach odpadów komunalnych, gdzie pozyskiwany gaz wysypiskowy jest zagospodarowany na energię.

Zagrożenie wybuchem i pożarem: Biogaz zawiera metan, który jest wysoce łatwopalny. Nieszczelność instalacji, niekontrolowane wydzielanie gazu czy zapłon od iskry mogą prowadzić do pożaru lub wybuchu.
Emisja gazów szkodliwych: W trakcie procesów fermentacyjnych mogą uwalniać się substancje takie jak siarkowodór (H₂S), amoniak (NH₃) czy dwutlenek węgla (CO₂), które są toksyczne i mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia pracowników oraz wpływać negatywnie na środowisko.
Zagrożenie dla wód gruntowych i powierzchniowych: W przypadku wycieku lub niewłaściwego składowania pofermentu lub odpadów, może dojść do zanieczyszczenia wód gruntowych i powierzchniowych, co zagraża zdrowiu i ekosystemom.
Zagrożenie biologiczne: Surowce wykorzystywane w biogazowniach mogą zawierać patogeny, które w niekontrolowanych warunkach mogą stanowić ryzyko dla zdrowia pracowników.
Zagrożenia mechaniczne i elektryczne: Procesy technologiczne w biogazowni wymagają użycia specjalistycznych maszyn i urządzeń elektrycznych. Awaria tych urządzeń może skutkować obrażeniami u pracowników lub uszkodzeniem infrastruktury.
Zagrożenia psychofizyczne: Praca w specyficznych warunkach (hałas, zmienne warunki atmosferyczne, intensywny zapach) może prowadzić do stresu oraz zmęczenia pracowników, co zwiększa ryzyko błędów i wypadków przy pracy.

